![Versione stampabile Versione stampabile](https://letteraturaeuropea.let.uniroma1.it/sites/all/modules/print/icons/print_icon.gif)
![PDF version PDF version](https://letteraturaeuropea.let.uniroma1.it/sites/all/modules/print/icons/pdf_icon.gif)
I.
Puois nostre temps comens’a brunezir
e li verjan son de la fuelha blos,
e del solelh vey tant bayssar los rays,
per que·l jorn son escur e tenebros
et hom no·i au d’auzel ni chant ni lays,
per joy d’amor nos devem esbaudir.
II.
Aquest Amor no pot hom tan servir
que mil aitans no·il doble·ls gazardos:
que Pretz e Joy e tot quant es, e mays,
n’auran aisselh qu’en seran poderos;
qu’anc non passet covinent ni l’esfrays;
mas, per semblan, greus er a conquerir.
III.
Per lieys deu hom esperar e sofrir,
tant es sos pretz valens e cabalos,
qu’anc non ac suenh dels amadors savays,
de ric escars ni paupre orgoillos;
qu’en plus de mil no·n a dos tan verays
que fin’Amors los deja obezir.
IV.
Ist trobador, entre ver e mentir,
afollon drutz e molhers et espos
e van dizen qu’Amors torn’en biays,
per que·l marit endevenon gilos,
e donnas son intradas en pantays,
cuy mout vol hom escoutar et auzir.
V.
Cist sirven fals fan a pluzors gequir
Pretz e Joven, e lonhar ad estros,
per que Proeza non cug sia mais,
qu’Escarsetaz ten las claus dels baros;
maint n’a serrat dinz las ciutat d’Abais,
don Malvestatz no·n layssa un yssir.
VI.
Ves manhtas partz vey lo segle faillir,
per qu’ieu n’estauc marritz e cossiros,
que soudadiers non truep ab cuy s’apays,
per lauzengiers qu’an bec malahuros,
qui son pejor que Judas que Dieu trays:
ardre·ls degr’hom e totz vius sebellir.
VII.
Nos no·ls podem castiar ni cobrir;
tollam nos d’elhs e Dieus acosselh nos!
Q’us joys d’amor me reverdis e·m pays,
e puesc jurar qu’anc ta bella no fos;
petit la vey, mas per ella suy gays
e jauzions, e Dieus m’en do jauzir!
VIII.
Ara·s pot hom lavar et esclarzir
de gran blasme, silh q’en son encombros;
e s'i es pros, yssira ves Roays
e gurpira lo segle perilhos,
et ab aitan pot si liurar del fays,
qu’assatz en fai trabucar e perir.
IX.
Cercamonz diz: «Qe vas Amor s’irais
meravill’es com pot l’ira suffrir,
q’ira d’Amor es paors et esglais
e no·n pot hom trop viure ni murir».
X.
Fagz es lo vers e non deu viellezir,
segon aisso qe monstra la razos,
q’anc bon’Amors non galiet ni frais,
anz dona joi als arditz amoros.